Ο λύκος και αν έγερασε…

Αλήθεια, θα μπορούσε να θεωρηθεί ο ανασχηματισμός ένα νέο ξεκίνημα για την κυβέρνηση Τσίπρα; Θα μπορούσε να δώσει μία ώθηση σε ένα κυβερνητικό συνασπισμό που μετά από ένα χρόνο θητείας βλέπει να έχει χάσει τα ποσοστά  του δημοκοπικά, και  να έχουν μειωθεί στο μισό;

 Ο Πρωθυπουργός είναι πραγματικότητα ότι στο επίπεδο της επικοινωνίας με την ελληνική κοινωνία παίρνει πολύ καλό βαθμό. Επένδυσε πάνω στο νεανικό της ηλικίας του, στο χαμόγελο του και με την αύρα της ανανέωσης κατάφερε σημαντικές εκλογικές επιτυχίες. Επικοινωνιακά κατά τη γνώμη μου κινήθηκε και στο δίλημμα που ανέπτυξε περί παλιού και νέου, άφθαρτου και διαπλεκόμενου.  Και κατάφερε να πείσει μεγάλο μέρος της κοινωνίας, ότι εκφράζει κάτι νέο και διαφορετικό ακόμη και όταν όλοι βλέπαμε ότι ο συγκυβερνήτης του ο Πάνος Καμμένος έχει διατελέσει Υπουργός της κυβέρνησης Καραμανλή.

Σε αυτήν την ρέντα την επικοινωνιακή ποντάρει πάλι ο Πρωθυπουργός. Η τοποθέτηση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου κ. Τζανακόπουλου αλλά και η υπουργοποίηση της τριαντάχρονης κ. Αχτσιόγλου άλλωστε δείχνουν ότι το χαρτί της ανανέωσης και της φρεσκάδας θα το παίξει μέχρι τέλους η Κυβέρνηση.

Στα παραλειπόμενα του ανασχηματισμού, πλην Φίλη, ο Πρωθυπουργός έδειξε ότι δύσκολα θα αφήσει πίσω του κάποιους από τους συνεργάτες του. Πρόσωπα αμφιλεγόμενα όπως ο κ. Παππάς, ο κ. Πολάκης, η κ. Γεροβασίλη παρέμειναν στο κυβερνητικό σχήμα, που δείχνει το μήνυμα ότι το αυτί του Πρωθυπουργού δεν ιδρώνει από τις αντιδράσεις κοινωνικών ομάδων και κομμάτων. Αυτούς ξέρει αυτούς εμπιστεύεται.

Και ποια είναι η ουσία πίσω από όλα αυτά; Η γνώμη μου είναι ότι οι στόχοι της Κυβέρνησης κρύβονται πίσω από τις εξής παραμέτρους:

·         Κερδίζουν λίγο χρόνο με την αλλαγή εικόνας με τον ανασχηματισμό.

·         Προσπαθούν να ολοκληρώσουν άμεσα την δεύτερη αξιολόγηση.

·         Μπαίνουμε στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης του Ντράγκι.

·         Προσπαθούν να πάρουν δεσμεύσεις για το χρέος όσο πιο συγκεκριμένες γίνεται.

Η αποστολή αυτής της Κυβέρνησης θα είναι τα παραπάνω. Αν τα καταφέρει θα πάει σε εκλογές, προσπαθώντας αφενός να σταματήσει τη φθορά από την υλοποίηση του μνημονίου και αφετέρου να πείσει για τις καλύτερες μέρες που έρχονται μετά την ρύθμιση του χρέους. Αυτό θα είναι και το σύνθημα-σημαία του ΣΥΡΙΖΑ.

Και αν δεν καταφέρουμε να πάρουμε κάτι για το χρέος; Τότε θα μπει σε εφαρμογή το plan b της Κυβέρνησης. Ηρωική έξοδος με πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Οι εκλογές αυτές θα οδηγήσουν σε ήττα το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα έχει γίνει προσπάθεια να συγκρατηθούν τα ποσοστά του και να μην υπάρξει κατάρρευση. Για αυτό και αν επικρατήσει αυτό το σενάριο, ας ετοιμαστούμε για έναν ακόμη γύρο διχαστικής στρατηγικής με «πόλεμο» στα διαπλεκόμενα κανάλια, στην καθοδηγούμενη δικαιοσύνη και δεν ξέρω ποιον άλλο εχθρό θα κατασκευάσει. Άλλωστε έχει εφαρμοστεί αυτή η στρατηγική στο παρελθόν και έχει πετύχει.

Παρόλο αυτά, η πραγματική κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ σε εκλογές, θα επέλθει μόνο αν υπάρξει κάποια ελκυστική και ουσιαστική εναλλακτική επιλογή. Και δεν αναφέρομαι, στη Νέα Δημοκρατία και τον Μητσοτάκη, αλλά σε μία επιλογή που θα έχει και κάποια ελάχιστη πολιτική συγγένεια με το ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ.

Μία εναλλακτική πρόταση, κυβερνητική, από το μεσαίο χώρο, ίσως απεγκλωβισμένη από σύμβολα και έννοιες με αρνητικό πρόσημο στη συνείδηση των πολιτών, θα έφερνε σε πολύ δύσκολη θέση τον Πρωθυπουργό και το κόμμα του.

Είναι σαφές, ότι μετά την στροφή του Πρωθυπουργού στην εκτέλεση των μνημονίων, αλλά και με καθημερινά παραδείγματα χειροτέρευσης της  κατάστασης, η δημοτικότητα του είναι πλέον σε πολύ χαμηλά επίπεδα.

Η ύπαρξη άλλης επιλογής, θα αποτελούσε καίριο χτύπημα στον ίδιο τον κ. Τσίπρα.

Ας το έχουν αυτό υπόψη, όσοι αντιστέκονται ηθελημένα ή όχι στην δημιουργία νέου πόλου στο κέντρο.