Προς αποκατάσταση της αλήθειας

Προς τους συντάκτες του βηματοδότη,

Με έκπληξη διάβασα στην σημερινή σας στήλη (Κυριακή 2-9) την αναφορά στο όνομα μου και μάλιστα εμπλεκόμενο σε ένα γεγονός το οποίο έλαβε χώρα πριν από περίπου μία δεκαετία.

Καταρχήν να αναφέρω ότι  το ρεπορτάζ σας είναι γεμάτο ανακρίβειες και ξεκινάω από τα προφανή και σχετικά πιο πρόσφατα:

·         Ουδέποτε υπήρξα ενεργό μέλος της ΠΑΣΠ Μακεδονίας, καθώς ουδέποτε υπήρξα φοιτητής σε κάποιο τμήμα του πανεπιστημίου Μακεδονίας.

·         Δεν είμαι υπεύθυνος της Δημιουργικής Ελλάδας για την Βόρεια Ελλάδα, παρά μόνο μέλος της προσωρινής επιτροπής πρωτοβουλίας

Οι παραπάνω ανακρίβειες  δείχνουν την προχειρότητα με την οποία συνθέσατε τα στοιχεία που χρησιμοποιήσατε.

Σε αυτό που σαφώς θα σταθώ όμως είναι η αναφορά στο πρόσωπο μου ως του ανθρώπου που εμπνεύστηκε και υλοποίησε την ιδέα της πρόσκλησης επαγγελματίας χορεύτριας σε πάρτυ της ΠΑΣΠ του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

Κατηγορηματικά δηλώνω ότι δεν συμμετείχα ούτε στην σύλληψη της ιδέας αλλά ούτε στην υλοποίηση της. Δεν έχω καμία περαιτέρω διάθεση να πείσω κανέναν για το γεγονός ότι δεν είμαι ελέφαντας. Οι συμμετέχοντες όλα αυτά τα χρόνια στα δρώμενα της ΠΑΣΠ γνωρίζουν ακριβώς πως έχουν τα πρόσωπα και οι καταστάσεις. Ακόμη όμως και όσοι δεν γνωρίζουν, μπορούν να ανατρέξουν στα ρεπορτάζ εκείνων των ημερών, αλλά και στις αποφάσεις της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. σχετικά με τις διαγραφές όλων όσων συμμετείχαν στο γεγονός που περιγράφετε.

Εσείς όμως που με τόσο καλή πρόθεση κάνετε το ρεπορτάζ και δέχεστε τις πληροφορίες από ιστορικούς του κόμματος όπως αναφέρετε, φαντάζομαι θα δείξετε την ίδια διάθεση για το θέμα ακόμη και αν οι πρωτεργάτες της τότε κίνησης είναι σήμερα σημαίνοντα στελέχη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και κοντά στο περιβάλλον του προέδρου του.

Αναμένω προφανώς την δημοσίευση της απάντησης μου, και την αναγραφή της αλήθειας για το γεγονός, ώστε να αποκατασταθεί η αξιοπρέπεια και η τιμή μου. Σε διαφορετική περίπτωση επιφυλάσσομαι σχετικά με τη χρήση κάθε νόμιμου μέσου.

ΕΥΡΙΒΙΑΔΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ

απο δευτερα ας μην λεμε στερνη μου γνωση να σε ειχα πρωτα....

ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. στις εκλογές του 2009 είχε ενα ποσοστό κοντά στο 4%. Από εκεί εκτοξεύτηκε στο 18% στις εκλογές του Μάη, δειγμα που επιβεβαιώνεται και από τις έρευνες ότι ενα μεγάλο μερίδιο των ψηφοφόρων του ΠΑ.ΣΟ.Κ. προτιμήσε το ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ. Οπότε ο καθένας από εμάς στους δέκα γνωστούς που εχει που ψηφισαν ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ., οι 7 ήταν ψηφοφόροι του ΠΑ.ΣΟ.Κ..
Ας σκεφτουμε λοιπον αυτους τους 7 απο τους 10 γνωστους μας που απο το ΠΑ.ΣΟ.Κ. κατευθυνθηκαν στο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ., είτε απλοι ψηφοφόροι έιτε και στελεχη.

Ειναι επίσης κοινώς αποδεκτό οτι το κρατος εχει σαθρες δομες και το παραγωγικο του μοντελο ειναι πεπερασμενο. Στα τελευταια χρονια εγιναν καποιες αλλα λιγες προσπαθειες να μεταρρυθμιστει το ελληνικο κρατος. Ας κανουμε λοιπον στους 7 αυτους γνωστους μας τις εξης ερωτησεις:

-οταν ο Γιαννιτσης το 2001 προχωρησε σε μια ασφαλιστικη μεταρρυθμιση που πλεον οπι περισσοτεροι κρινουν οτι ηταν αναγκαια για την σταθεροτητα των ταμειων, αυτοι ήταν υπέρ ή κατα της μεταρρυθμισης;
-όταν επι χρόνια απο το 1993 και μετα έως και την εισοδο της χώρας στην ΟΝΕ γίναν τεραστιες προσπάθειες να μαζευτει η ελληνικη οικονομία, αυτοί ηταν αρωγοί ή πολέμιοι της προσπάθειας αυτης;
-οταν στην ελλάδα οι κυβερνησεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κατορθώσαν μεγάλους ρυθμούς αναπτυξης, κάνανε τα πολλά και μεγάλα δημόσια εργα, βάλανε την Κυπρο στην ΕΕ, διοργανωσανε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αυτοί ήταν συμμέτοχοι ή απλα επικριτές και εσωκομματική αντιπολίτευση;
-όταν ο Αλέκος Παπαδόπουλος έκανε την πρωτη σοβαρη μεταρρυθμιστικη προσπάθεια για την αναδιοργανωση του κρατους, τον Καπποδίστρια, και αργότερα όταν το ΠΑΣΟΚ έκανε τη δευτερη προσπάθεια τον Καλλικράτη, αυτοί στηριξανε τις αλλαγές ή κλεινανε το μάτι στους δημάρχους και τους κοινοτάρχες;
-οταν το ΠΑΣΟΚ έκανε προσπάθεια να ανοιξει τα επαγγελματα, καθυστερημενα, αυτοι βαλανε πλατη ή κλεινανε το μάτι στις συντεχνίες;
-σε καθε προσπαθεια σοβαρης ιδιωτικοποίησης ζημιογόνων ΔΕΚΟ,βλ. Ολυμπιακη, αυτοί στηρίξανε την προσπάθεια ή κατεβαίναν στους δρόμους;
-αυτοί, οι φίλοι μας, όταν δημιουργήθηκε ο ΑΣΕΠ, τον πολεμησαν ή οχι; ήταν υπέρ της διατήρησης της επετηρίδας ή όχι;
αυτοί, οι φίλοι μας, ήταν είναι και θα είναι υπέρ ενος διευρυμένου δημόσιου τομέα που όλοι οι καλοι χωρανε;
-όταν ο Σημίτης και ο Κρανιδιώτης ασκούσαν σοβαρή εξωτερική πολιτική, αυτοί οι φίλοι μας τι στάση κρατούσανε; κατηγορήσανε τότε τον Σημιτη για την επιτευξη της συμφωνίας του Ελσίνκι;
-και στην τελική επειδη σημασία έχουν και τα πρόσωπα; αυτοι, οι φιλοι μας ήταν με τον Σημίτη ή με τον Ακη;, ήταν με τον Γιαννίτση ή με τον Φωτόπουλο, ήταν με τον Αλέκο τον Παπαδόπουλο ή με τον Κοτσακά;

αυτοί λοιπον που ειναι φιλοι μας πλεον ειναι με το Συριζα. αυτοι θα κανουν δημιουργικη την ελληνικη οικονομια, θα συμμαζεψουν το δημοσιο τομεα, θα ασκησουν σοβαρη εξωτερικη πολιτικη, θα αναδιαρθρωσουν το κρατος;

 http://www.facebook.com/evriviadis/posts/10150943568347936?notif_t=like

ΠΑΣΟΚ – Δημοκρατική Αριστερά: η μόνη προοδευτική κυβερνητική λύση

 Κάθε μέρα που περνά αποδεικνύεται πόσο λανθασμένη ήταν η επιμονή του Σαμαρά να οδηγήσει την χώρα με κάθε τρόπο και κάθε κόστος σε εκλογές. Όταν η χώρα βρίσκεται σε πόλεμο, οι πολιτικοί ηγέτες σχηματίζουν κυβέρνηση εθνικής ενότητας, δεν κάνουν συνεχείς εκλογές για να γίνουν Πρωθυπουργοί μιας μέρας.

Μετά τις τελευταίες δηλώσεις του Κουβέλη που δείχνουν ότι έχει αρχίσει να αποδέχεται και το κόστος της παραμονής μας στο ευρώ, το πραγματικό δίλημμα των εκλογών είναι: Κυβέρνηση Βενιζέλου – Κουβέλη ή Κυβέρνηση Σαμαρά – Καμμένου;

Η απάντηση στο ερώτημα αυτό εξαρτάται από το ποιο θα είναι πρώτο κόμμα. Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να κάνει απολύτως σαφές ότι αγωνίζεται να είναι το πρώτο κόμμα ώστε να σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας με την Δημοκρατική Αριστερά. Χάρη στην διετή αντιμνημονιακή πολιτική Σαμαρά, η Δεξιά εγκατέλειψε το φιλελεύθερο Κέντρο με αποτέλεσμα για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας, οι απόγονοι των Γερμανοτσολιάδων και των μαυραγοριτών να βρίσκονται ένα βήμα έξω από την Βουλή.

4 αρχές για την μετεκλογική συνεργασία

1. Οι επερχόμενες εκλογές δεν πρέπει να είναι οι τελευταίες της Γ’ Ελληνικής Δημοκρατίας αλλά οι πρώτες της Δ’ Ελληνικής Δημοκρατίας. Η ψήφος στο ΠΑΣΟΚ είναι ψήφος ευθύνης, όχι επιλογή ακυβερνησίας όπως η ψήφος στο ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ.

2. Η κυβέρνηση συνεργασίας πρέπει να εδράζεται πάνω σε δημόσια συμφωνία συγκεκριμένων αρχών, μέτρων και χρονικού ορίζοντα. Οι μεταρρυθμίσεις δεν είναι πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά και ταξικά άχρωμες.

3. Πρωθυπουργός μιας Κυβέρνησης Συνεργασίας δεν μπορεί να είναι κάποιος από τους αρχηγούς των κομμάτων που θα μετέχουν σε αυτήν. Οι Υπουργοί της κυβέρνησης συνεργασίας δεν θα πρέπει να φέρουν το βάρος της επανεκλογής δια του σταυρού.

4. Η συμμετοχή στελεχών στην Κυβέρνηση θα πρέπει να γίνει κατ’ αναλογία της κοινοβουλευτικής δύναμης των κομμάτων που θα συγκροτήσουν την κυβέρνηση συνεργασίας και ο αριθμός τους να είναι μικρότερος από τον σημερινό. Οι διοικήσεις οργανισμών, φορέων κλπ του Δημοσίου θα πρέπει να επιλεγούν από την Κυβερνητική Επιτροπή μέσω δημόσιων προκηρύξεων.

Σύνθημά μας στις εκλογές αυτές είναι μόνο μια φράση: «Ψηφίζω-Αποφασίζω». Η μαζική συμμετοχή των πολιτών στις εκλογές θα οδηγήσει τα άκρα είτε εκτός Βουλής είτε με μικρά ποσοστά, ακίνδυνα για το μέλλον της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΣΙΩΠΗ

Στις δύσκολες για την Χώρα στιγμές είναι καθήκον όλων η δημόσια τοποθέτηση μακριά από το καταφύγιο της σιωπής και την αδρανή αποστασιοποίηση. Τώρα περισσότερο παρά ποτέ η νέα γενιά πρέπει να πάρει το λόγο. Να μιλήσει για αυτά που την αφορούν. Να διεκδικήσει το μέλλον της. Να ακουστεί καθαρά η φωνή της.

1) Η δική μας γενιά, η νέα γενιά, θέλει να ζήσει στην Ελλάδα της Ευρώπης, όχι στην Ελλάδα της Ασίας με όρους εξαθλίωσης. Γι’ αυτό παρά τα δυσβάσταχτα μέτρα, που σε κάποιες περιπτώσεις είναι και άδικα, δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά μόνο η επικύρωση του PSI και η έγκριση της δανειακής σύμβασης. Να πούμε ένα καθαρό ΝΑΙ στην ευρωπαϊκή προοπτική της Χώρας.
2) Μεταρρυθμίσεις χωρίς Μεταρρυθμιστές δεν γίνονται. Να πούμε την αλήθεια. Το πρώτο μνημόνιο απέτυχε γιατί αναγκαίες μεταρρυθμίσεις δεν έγιναν και πολλές απ’ όσες ψηφίστηκαν δεν εφαρμόσθηκαν. Αυτό έγινε γιατί συγκεκριμένοι Υπουργοί ούτε τις πίστεψαν ούτε τις ήθελαν και συστηματικά τις υπονόμευσαν κλείνοντας το μάτι στις συντεχνίες. Αυτοί όπως και όλοι όσοι λένε πάντα όχι σε κάθε αλλαγή έχουν την πλήρη ευθύνη γιατί οι πολίτες σήμερα πρέπει να ματώσουν πολύ. Για να μην καταλήξουμε ξανά σε έξι μήνες να βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τα ίδια διλήμματα, μόνο ένας δρόμος υπάρχει, να εφαρμοστούν γρήγορα και πλήρως αυτά που θα ψηφιστούν τώρα.
3) Οι Εκλογές τώρα είναι ο πιο σίγουρος τρόπος για να μην εφαρμοστούν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, και έτσι να ζήσουμε την αυτοεκπληρούμενη προφητεία των λαϊκιστών για αναπόφευκτη χρεοκοπία.
4) Μια διαπραγμάτευση από την οποία θα παίρναμε 130 δις ευρώ και θα διαγράφαμε χρέος 100 δις ευρώ παρά λίγο να τιναχθεί στον αέρα για 300 εκατομμύρια ευρώ που αφορούσαν τις συντάξεις και όχι το κατώτατο μισθό. Με μπροστάρη τον Σαμαρά διαπραγματεύθηκαν τις συντάξεις για 4 μέρες αλλά έκλεισαν την μείωση του κατώτατου μισθού σε 10 λεπτά. Μέτρησαν ψήφους και οι συνταξιούχοι είναι περισσότεροι και ψηφίζουν σε μεγαλύτερο ποσοστό. Η γενιά της μεταπολίτευσης ζητά από την δική μας γενιά, τους νέους αυτής της χώρας, να καούν στην φωτιά της κρίσης, για να διατηρήσει εκείνη όσα πιο πολλά κεκτημένα μπορεί. Αυτοί που θέλουν εκλογές τώρα και συγχρόνως μας πήγαν ένα βήμα πριν την καταστροφή για αυτά τα 300 εκατομμύρια ευρώ γνωρίζουν καλά ότι οι εκλογές πέρα από όλα τα άλλα, στοιχίζουν 150 εκατομμύρια ευρώ. Μας έχουν πει ότι αν δεν πάρουν την αυτοδυναμία θα ξανά κάνουν εκλογές, δηλαδή άλλα 150 εκατομμύρια ευρώ. Ιδού τα 300 εκατομμύρια…
5) Η Ελλάδα πρέπει να μείνει ζωντανή μέχρι ν’ αλλάξουν οι συσχετισμοί στην Ευρώπη. Το ΟΧΙ σημαίνει ξαφνικό θάνατο για την Ελλάδα και οι νεκροί δεν έχουν καμία ελπίδα.


Ζητάμε από όλους τους βουλευτές να ψηφίσουν ΝΑΙ καθαρά, δυνατά και αποφασιστικά όπως ταιριάζει σε εκείνους που μάχονται για την Πατρίδα και τον Λαό.

Σύντομα η γενιά μας, οι Νέοι Μεταρρυθμιστές, θα παρουσιάσουμε αναλυτικότερο κείμενο θέσεων για την Ελλάδα της Ευρώπης, την Ελλάδα του μέλλοντός μας απαιτώντας η συζήτηση να γίνει επιτέλους στην βάση των ιδεών και όχι διευθετήσεων προσωπικών φιλοδοξιών. Η αρχή πρέπει να γίνει με την αλλαγή του πολιτικού συστήματος.


ΝΕΟΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΕΣ


ΔΡΟΥΖΙΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ ΕΥΡΙΒΙΑΔΗΣ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΟΥ ΕΥΗ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ
ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΠΑΣΠ ΤΕΙ
ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
ΠΑΛΑΝΤΖΑΣ ΛΑΜΠΡΟΣ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ
ΠΑΝΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ
ΡΑΠΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ
ΧΑΛΑΡΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΕΙΔΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Δύο χρόνια μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009, η χώρα βρίσκεται μπροστά στην μεγαλύτερη αλλαγή των κοινωνικών και οικονομικών της δομών. Η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. εκλεγμένη με μία τεράστια διαφορά από την καταποντισμένη Νέα Δημοκρατία, ήταν στη συνείδηση των πολιτών η ευκαιρία της ελπίδας και της αλλαγής, έπειτα από πέντε χρόνια διακυβέρνησης του κ. Καραμανλή, ίσως της χειρότερης διακυβέρνησης της μεταπολίτευσης. Δυστυχώς αυτό που επακολούθησε, σίγουρα δεν ήταν στο μυαλό της πλειοψηφίας των πολιτών. Η κρίση χρέους, το τεράστιο έλλειμμα, ο φόβος της χρεωκοπίας, αποτέλεσαν καθημερινή ορολογία σε όλη την ελληνική κοινωνία, και κυρίως διαρκή απειλή για την ίδια την χώρα. Οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες και επώδυνες: Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης, Μνημόνιο, Μεσοπρόθεσμο σχέδιο, PSI, PSI+, αλλά και μειώσεις μισθών, κατάργηση επιδομάτων, ανεργία, αύξηση φόρων. Οικονομικά φαίνεται ότι η κοινωνία δείχνει να έχει φτάσει στα χειρότερα της όρια. Σε όρια τα οποία δυσκολεύουν την ίδια την επιβίωση πολλών οικογενειών.
Στα δύο αυτά χρόνια, το μεγαλύτερο ερώτημα που τέθηκε από την ίδια την κοινωνία, ήταν εάν τελικά η επιλογή του μνημονίου ήταν ορθή ή όχι. Όλος αυτός ο Γολγοθάς που ξεκίνησε την άνοιξη του 2010 μπορούσε να είχε αποφευχθεί; Είχαμε άλλες εναλλακτικές επιλογές χρηματοδότησης; Ακούστηκαν διάφορες αναλύσεις, πολλές από τις οποίες ήταν ορθές, αλλά και πολλές κινήθηκαν σε ένα πλαίσιο λαϊκισμού, το οποίο βέβαια ακούγονταν ωραιοποιημένο σε μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, ακόμα και σε ένα μεγάλο μέρος του στελεχιακού δυναμικού του ΠΑ.ΣΟ.Κ..
Τα ερωτήματα αυτά, όπως και οι εύκολες λύσεις-απαντήσεις βρίσκανε βέβαια έδαφος, εφόσον δεν υπήρχε ένα οργανωμένο σχέδιο από την πλευρά της κυβέρνησης στο να δείξει ότι θα μπορεί να υπάρξει φως στο τούνελ. Δεν υπήρξε μία προοδευτική πρόταση εξόδου από την κρίση, και δυστυχώς οι εξελίξεις ήταν πιο γρήγορες από την αντίδραση της πολιτείας. Αποτέλεσμα όλου αυτού του σκηνικού ήταν η χώρα να μην μπορεί να πιάσει τους στόχους που βάση μνημονίου έπρεπε να καλύπτει, και να βρισκόμαστε ανά συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα απολογούμενοι στους δανειστές μας, και με νέα μέτρα τα οποία λόγω διαλυμένου κρατικού μηχανισμού επιβάρυναν τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους κυρίως.
Είναι σαφές, ότι η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου κατάφερε να διασώσει τη χώρα από μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία, και ότι μέσα στην πιο δύσκολη πολιτική και οικονομική συγκυρία, προχώρησε σε αρκετές μεταρρυθμίσεις, περισσότερες από όσες έγιναν σε πέντε χρόνια της κυβέρνησης Καραμανλή.
Είναι όμως επίσης γεγονός, ότι οι μεταρρυθμίσεις και οι πρωτοβουλίες δεν έγιναν από το σύνολο των υπουργών. Υπήρξαν και υπάρχουν υπουργοί, οι οποίοι επέλεξαν να μην συγκρουστούν με κατεστημένα συμφέροντα πολλών ετών, ώστε να μπορούν να διατηρούν το λαϊκό και δήθεν αριστερό προσωπείο. Υπουργοί οι οποίοι δεν ήταν συνεπείς με τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης απέναντι στους δανειστές μας, και στήριζαν τις κυβερνητικές επιλογές μόνο κατ’ επίφαση, όταν παράλληλα κλείνανε το μάτι στις δεκάδες συντεχνίες που υποστήριζαν τα κεκτημένα συμφέροντα τους.
Η κριτική μας στο ΠΑ.ΣΟ.Κ., για αυτά τα δύο χρόνια διακυβέρνησης δεν είναι ούτε συνολική, ούτε κινείται στο ίδιο μήκος κύματος γενικότητας και άρνησης. Παρατηρούμε τα δύο αυτά χρόνια, ότι θέματα αυτονόητα στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν υλοποιούνται στη χώρα μας, για να μην αλλοιωθεί η σχέση υπουργών και πολιτικού τους ακροατηρίου. Δεσμεύσεις προς την Ε.Ε., πολλές από τις οποίες θα έπρεπε να είναι αυτονόητα αιτήματα της νέας γενιάς, κολλάνε και κολλήσανε στις πελατειακές σχέσεις συντεχνιών-Μ.Μ.Ε.- πολιτικών. Η δική μας γενιά δυστυχώς οδηγείται στη συνεχιζόμενη ανέχεια κοινωνική και οικονομική, για να διατηρηθούν τα παράλογα- πολλές φορές- κεκτημένα μιας γενιάς που έζησε από επιλογή όλων των πολιτικών δυνάμεων, πιο πλούσια από όσο μπορούσε να αντέξει.
Η σχέση του ελληνικού πολιτικού συστήματος με την Ε.Ε. είναι όπως της νοικοκυράς που καθαρίζει σπρώχνοντας τις σκόνες κάτω από τον καναπέ. Στις αιτιάσεις των δανειστών μας, πολλοί υπουργοί αναζητούσανε τρικ και συνδικαλιστικά κόλπα ώστε να φαίνονται τυπικά σωστοί, αλλά παράλληλα να μην αλλάξουν και ενοχλήσουν κάποιο δομημένο σύστημα.
Η ατολμία, τα μπρος-πίσω των υπουργών, η έλλειψη ενός εναλλακτικού σχεδίου ανάπτυξης, οδήγησαν την κυβέρνηση να κάνει μόνο μία λογιστική διαχείριση εσόδων- εξόδων, με μία απόλυτη λογική αύξησης εισφορών ώστε να καλύπτει τους στόχους που είχε.
Είναι σαφές ότι η κρίση έχει διεθνή χαρακτηριστικά. Και στις διεθνείς κρίσεις αυτοί που θίγονται πρώτοι είναι οι πιο αδύνατοι κρίκοι. Και σε αυτήν την συγκυρία ο πρώτος κρίκος που έσπασε ήταν η Ελλάδα. Μία χώρα με τεράστιο έλλειμμα, ακόμα μεγαλύτερο χρέος, αλλά και καμία προοπτικής παραγωγικής ανάπτυξης. Μία χώρα που στήριξε την οικονομία της στον τομέα των υπηρεσιών, αφήνοντας ανεκμετάλλευτα τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα. Μία χώρα υδροκεφαλική, με ένα τεράστιο βραδυκίνητο δημόσιο τομέα, του οποίου τα συνδικάτα παίζουν ρόλο συμμέτοχου στη διαμόρφωση της πολιτικής.
Αυτή η χώρα χτυπήθηκε πρώτη γιατί πολύ απλά δεν εκσυγχρονίστηκε ποτέ όσο έπρεπε, όταν οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές και μη χώρες αλλάζανε το παραγωγικό τους μοντέλο. Ακόμη και τότε προτίμησε μία λογική λογιστικής διαχείρισης, και όχι μια δομική αλλαγή λειτουργίας.
Σήμερα είναι δεδομένο και απαραίτητο ότι ένας τεράστιος αριθμός εργαζομένων, μισθωτών και ιδιωτών, πρέπει να αλλάξουν αντικείμενο εργασίας. Πρέπει να δοθούν τα κίνητρα αυτής της αλλαγής από το κράτος, ώστε να αναθεωρήσουμε το παραγωγικό μας μοντέλο.
Είναι επίσης δεδομένο ότι ο τεράστιος δημόσιος τομέας, οφείλει να συρρικνωθεί. Οφείλει να εκσυγχρονιστεί και να γίνει πιο παραγωγικός. Και οι αλλαγές αυτές δεν είναι απλά να κλείσουν πέντε δέκα φορείς του ευρύτερου δημοσίου, αλλά να γίνουν δομικές παρεμβάσεις σε τμήματα του δημοσίου που και αντιπαραγωγικά είναι, και προκαλούν την υπόλοιπη κοινωνία με τη συμπεριφορά τους και τις μισθολογικές τους αμοιβές.
Σήμερα είναι αναγκαίο πέρα από τις παρεμβάσεις στον τομέα της οικονομίας και της ανάπτυξης να συγκροτηθεί και ένα δίκτυο προστασίας όλων όσων έχουν πληρώσει την κρίση περισσότερο. Και αυτοί είναι οι χαμηλόμισθοι, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι.
Αριστερή πολιτική δεν είναι να πηγαίνει και ο χαμηλοσυνταξιούχος και ο μισθωτός που αμείβεται με 2000 ευρώ και να κάνουν δωρεάν εξετάσεις στο νοσοκομείο. Αριστερή και προοδευτική πολιτική είναι να δώσουμε τη δυνατότητα σε όσους έχουν πραγματική ανάγκη να μπορούν να έχουν μια αξιοπρεπή ζωή. Να διασφαλίσουμε για το μέρος της κοινωνίας που δεν μπορεί να ανταποκριθεί οικονομικά, το δικαίωμα στην εργασία, στην παιδεία, στην παροχή των υπηρεσιών της υγείας. Σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες οι παροχές αυτές πρέπει να είναι δωρεάν. Αλλά δυστυχώς σήμερα δεν μπορεί να είναι για όλες.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. σήμερα συμμετέχει σε μία κυβέρνηση συνεργασίας. Για τα ελληνικά δεδομένα πρωτόγνωρο γεγονός, αν αναλογιστούμε το πρόσφατο παρελθόν των κομμάτων εξουσίας και την ένταση που παίρνουν οι μεταξύ τους συγκρούσεις. Είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου, έχει να ένα διαχειριστικό ρόλο. Επίσης έχει να ισορροπήσει ανάμεσα σε πολιτικές φιλοδοξίες υπουργών της, στρατηγικές κομμάτων και κορώνες πατριδοκαπηλίας που προέρχονται από τους υπουργούς του ΛΑ.Ο.Σ., η συμμετοχή των οποίων κατά τη γνώμη δεν έχει να προσφέρει κάτι θετικό και δημιουργικό σε αυτήν την προσπάθεια.
Αν και ο ρόλος της κυβέρνησης επομένως είναι πολύ δύσκολος, πιστεύουμε ότι θα πρέπει να της δοθεί όσος χρόνος χρειαστεί ώστε να διασφαλίσει για τη χώρα την παρουσία της στον στενό πυρήνα της Ευρώπης. Πολιτικά και κυρίως μικροπολιτικά παιχνίδια στο βάρος ολόκληρης της χώρας δεν πρέπει να γίνονται ανεκτά. Η συνεχής αναφορά ημερομηνιών εκλογών, όταν η χώρα βρίσκεται στην πιο δύσκολη συγκυρία της σύγχρονης ιστορίας εξυπηρετούν μόνο δελφίνους και συμβούλους προέδρων που ψάχνουν ρόλο και επιβεβαίωση αυτού.
Είναι σαφές ότι παράλληλα με τη συμμετοχή του το ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην κυβέρνηση πρέπει να προσδιορίσει και την πολιτική του και ιδεολογική του πλατφόρμα. Να αποφασίσει ότι πλέον δεν μπορεί να πατάει πολιτικά σε δύο βάρκες. Η λογική ένα κόμμα εξουσίας να μπορεί να εκφράζει το σύνολο των πολιτικών επιδιώξεων, νομίζουμε ότι δεν μπορεί να σταθεί πλέον. Επί χρόνια η λογική της συλλογικότητας αποτελούσε το άλλοθι για ένα κόμμα εξουσίας, ώστε να έχει γενικόλογο προγραμματικό λόγο. Σήμερα αυτό είναι πεπερασμένο. Ένα προοδευτικό κίνημα δεν μπορεί να μένει στάσιμο σε ιδεοληψίες-συνθήματα προηγούμενων δεκαετιών. Δεν μπορεί να δείχνει κόμπλεξ αριστερισμού και σύνδρομα μόνιμης αντιπολίτευσης.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ., οφείλει να αποφασίσει με ποιους θα προχωρήσει, ποιους θα συναντήσει και ποιους θα αφήσει πίσω. Πολιτικά πάντα και όχι σε θέματα προσώπων. Οφείλει να μιλάει συγκεκριμένα και προγραμματικά. Αυτό είναι και ένα πολιτικό ζήτημα όταν ανοίξει η κουβέντα για την ανάδειξη των νέων οργάνων του Κινήματος.
Ως νέα γενιά, δεν θα ταυτιστούμε μόνο με πρόσωπα ούτε με σφραγίδες. Θα ταυτιστούμε με πολιτικές. Θα ζητήσουμε από όλα τα κορυφαία στελέχη του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ακόμη και από τον Πρόεδρο να απαντήσουν πολιτικά. Πολιτικά και συγκεκριμένα. Και θα ζητήσουμε οι πολιτικές αυτές να είναι δεσμευτικές για όλους. Καταστατικά. Όπως οφείλουν να κάνουν τα σοβαρά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα.
Για να μπορέσουμε να επαναφέρουμε την πολιτική στο προσκήνιο.

ΕΥΡΙΒΙΑΔΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ
Υπεύθυνος Οργανωτικού Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ.

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

ΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ
ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ
Κυριακή, 15/1/12
Το ΠΑΣΟΚ προχώρησε σε σημαντικές, ιστορικές, μεταρρυθμίσεις, οπισθοχώρησε σε άλλες αφού τις εξήγγειλε και προσποιήθηκε ότι έκανε κάποιες ενώ στην πραγματικότητα απλώς τις μετέθετε για το μέλλον. Σχεδόν καμία μεταρρύθμιση δεν έγινε στην ώρα της και χωρίς εκπτώσεις με αποτέλεσμα βέβαια, στο τέλος να καλούμαστε όλοι να πληρώσουμε μεγαλύτερο κόστος. Κάθε ώρα που περνά αφήνοντας τα πράγματα όπως τα βρήκαμε από τη ΝΔ, τον εμπρηστή της χώρας μας, τόσο η χώρα θα καίγεται και οι πολίτες θα πρέπει να πληρώσουν περισσότερα για να σβήσει η φωτιά.
Οι πολίτες ξέρουν πολύ καλά ποια είναι η βασική αιτία για όλα αυτά. Οι παραγωγικές σχέσεις και στη βάση αυτών το πολιτικό σύστημα, δηλαδή ο τρόπος που η λαϊκή βούληση όπως εκφράζεται στις εκλογές, μετασχηματίζεται σε σχέση εξουσίας. Οι αντιδημοκρατικές δυνάμεις της χώρας μας, είτε από αριστερά είτε από δεξιά, εκμεταλλεύτηκαν αυτό το γεγονός, για να δώσουν αντικοινοβουλευτικά χαρακτηριστικά στο δίκαιο και εκ των ων ουκ άνευ αίτημα των πολιτών για αλλαγή του πολιτικού συστήματος.
Το αποτέλεσμα ήταν και είναι μια βαθιά αντίφαση γιατί ουσιαστικά την ώρα που ζητούν από τον ελληνικό λαό να αλλάξει για να σωθούμε, εκείνα του λένε θρασύτατα: «εμείς δεν αλλάζουμε κι ας καούμε όλοι». Πώς είναι δυνατόν να ζητά το πολιτικό σύστημα οτιδήποτε από το λαό, όταν δεν θέλει πρώτο εκείνο να δώσει το καλό παράδειγμα; Πρέπει να χτυπήσουμε το κακό στη ρίζα του.
Η αλλαγή του πολιτικού συστήματος εδράζεται σε δύο πυλώνες, την χρηματοδότηση των κομμάτων και το εκλογικό σύστημα.
Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ με βάση την δουλειά που ως τώρα έχει γίνει αλλά και νέες ιδέες που μπορεί να συνεισφέρει οποιοσδήποτε, δεσμεύεται να καταθέσει σχέδιο νόμου στη Βουλή μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου για την αλλαγή του πολιτικού συστήματος, δηλαδή την χρηματοδότηση των κομμάτων και το εκλογικό σύστημα.
Η προοδευτική έξοδος από την κρίση προϋποθέτει την εμβάθυνση της δημοκρατίας και την αυτονομία του πολιτικού συστήματος.
Τα μέλη του Ε.Σ, ΠΑΣΟΚ
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΡΙΑ
ΒΟΓΑΝΑΤΣΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
ΔΡΟΥΖΙΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ ΕΥΡΙΒΙΑΔΗΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΟΥ ΕΥΗ
ΛΟΙΖΟΥ ΔΗΜΗΤΡΑ
ΠΑΛΑΝΤΖΑΣ ΛΑΜΠΡΟΣ
ΠΑΝΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ
ΠΑΠΑΔΑΚΗ ΚΙΚΗ
ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΡΑΠΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
ΣΑΟΥΛΙΔΗΣ ΑΝΤΩΝΗΣ
ΣΙΑΚΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
ΣΙΩΖΟΥ ΤΙΤΙΚΑ
ΣΜΠΟΝΙΑ ΑΓΝΗ
ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

ΕΣΩΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ

ΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ
ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ
Κυριακή, 15/1/12
Τα Μέλη του Εθνικού Συμβουλίου, έχοντας ως αφετηρία και γνώμονα το ιδεολογικό και πολιτικό υπόβαθρο του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος και διαπιστώνοντας την άμεση και επιτακτική ανάγκη το Κίνημα να επανακυρώσει την αδιάρρηκτη σχέση του με την κοινωνική του βάση αποφασίζουν την ενεργοποίηση του άρθρου 12 παρ. 1 του Καταστατικού του ΠΑΣΟΚ, στο οποίο προβλέπεται η, με απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου, διενέργεια κομματικού δημοψηφίσματος.
Με το δημοψήφισμα αυτό θα αποκρυσταλλωθεί η ιδεολογική μας ταυτότητα, όπως την αντιλαμβάνεται η κοινωνική βάση του ΠΑΣΟΚ και τα αποτελέσματά του θα είναι δεσμευτικά για όλους όσοι εκφράζουν το Κίνημα. Θέματα όπως η αλλαγή του εκλογικού συστήματος και η κατάργηση του σταυρού προτίμησης, η άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, οι σχέσεις Κράτους-Εκκλησίας, η νομιμοποίηση μεταναστών, η επιλογή συστήματος συντάξεων, η σύνταξη του κρατικού προϋπολογισμού, ο τρόπος ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, ο επανακαθορισμός των δομών του συνδικαλιστικού κινήματος, το αν και πώς του ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων, θα πρέπει να αποτελέσουν κεντρικούς πυλώνες χάραξης πολιτικής ταυτότητας στη νέα περίοδο που εισέρχεται η χώρα και το ΠΑΣΟΚ και ως εκ τούτου θα πρέπει να υπάρξει η απαιτούμενη νομιμοποίηση των θέσεών μας, πριν αυτές τεθούν στην κρίση του ελληνικού λαού, μέσα από τη διαδικασία ενός εσωτερικού δημοψηφίσματος.
Είναι ο καιρός να κοιτάξουμε κατάματα την Ιστορία και τους πολίτες και να τους καλέσουμε να συνδιαμορφώσουμε το αύριο, ευκρινώς, διαφανώς και με συγκεκριμένες ιδεολογικές σταθερές.
Για την απόφασή μας αυτή λάβαμε υπόψη μας το σύνολο των καταστατικών αρχών του Κινήματος και ειδικότερα τα άρθρα 5, 7 και 8 του Καταστατικού, τα οποία ορίζουν θέματα σχετικά με την Διαμόρφωση πολιτικής, τις Αρχές λειτουργίας και την Εσωκομματική δημοκρατία. To εσωκομματικό δημοψήφισμα προτείνεται να διεξαχθεί ταυτόχρονα με την εκλογή του Προέδρου μας.
Είναι για εμάς σαφές ότι η προσφυγή στη βάση του ΠΑΣΟΚ, στα Μέλη και τους Φίλους του Κινήματος, προκειμένου να επανακαθορίσουμε από κοινού την ιδεολογική μας ταυτότητα, είναι μονόδρομος αν όντως θέλουμε να μην αποκοπούμε από την κοινωνία και να εξακολουθήσουμε να διαδραματίζουμε κεντρικό ρόλο στην πολιτική σκηνή της χώρας ως η ευρεία δημοκρατική παράταξη, η οποία μπορεί να εγγυηθεί το μέλλον του τόπου.
Τα μέλη του Ε.Σ, ΠΑΣΟΚ
ΔΡΟΥΖΙΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ ΕΥΡΙΒΙΑΔΗΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΟΥ ΕΥΗ
ΠΑΛΑΝΤΖΑΣ ΛΑΜΠΡΟΣ
ΡΑΠΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΣΙΩΖΟΥ ΤΙΤΙΚΑ
ΠΑΝΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ
ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

12 σημεία για μια Σύγχρονη Ελλάδα και ένα Αναγεννημένο ΠΑ.ΣΟ.Κ.

1. Πρώτα η χώρα και μετά η δημοκρατική παράταξη. Καμία διαδικασία ανάδειξης ηγεσίας να μην γίνει πριν ολοκληρωθεί το PSI και πριν ψηφιστεί η δανειακή σύμβαση για τη σωτηρία της Πατρίδας μας.
2. Πρώτα η ενότητα της δημοκρατικής παράταξης και μετά το κόμμα. Η δημοκρατική παράταξη είναι από το 1911 η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, αλλά εξαιτίας των διασπάσεων, της νοθείας και των δικτατοριών έχει κυβερνήσει πολύ λίγα χρόνια. Μετά την οικονομική κρίση του 1929 η δημοκρατική παράταξη, που τότε ήταν στην Κυβέρνηση (1928-1932) με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, διασπάστηκε και επανήλθε στην εξουσία το 1981, με κάποια διαλείμματα στο μεσοδιάστημα. Εκείνη την περίοδο η χώρα έζησε δύο δικτατορίες, έναν εμφύλιο πόλεμο και μία εθνική καταστροφή.
3. Νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο. Προϋπόθεση για την έξοδο από την κρίση αποτελεί η εθνική συνεννόηση. Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να προτείνει τη σύναψη ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου μεταξύ του κράτους, της αγοράς και της κοινωνίας των πολιτών, δηλαδή του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας. Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ή θα σωθούμε όλοι μαζί ή θα καταρρεύσουμε όλοι μαζί.
4. Πρώτα η διασφάλιση των θέσεων εργασίας και μετά η διεκδίκηση περισσότερων οικονομικών απολαβών. Σύγχρονη σοσιαλιστική πολιτική σε μια εποχή πρωτόγνωρης κρίσης δεν είναι η τοποθέτηση των μισθών στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, αλλά η διασφάλιση των θέσεων εργασίας και η προάσπιση των κατοχυρωμένων συνταγματικά συλλογικών διαπραγματεύσεων. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί και οφείλει να εγγυηθεί την αποκρυστάλλωση των προτεραιοτήτων μέσα σε ένα γενικότερο διεκδικητικό πλαίσιο. Καταμερισμός χρημάτων σε περισσότερους, όχι πολλά σε λίγους.
5. Πρώτα ο άνεργος. Οι άνεργοι είναι το μεγάλο κεφάλαιο της χώρας. Η λύση βρίσκεται στην ανάπτυξη της υγιούς επιχειρηματικότητας. Θα πρέπει να εγκαταλειφθούν, επιτέλους, οι πολιτικές καταπολέμησης της ανεργίας μέσω του κράτους και να ξαναγίνουμε οι επιχειρηματίες των Βαλκανίων.
6. Η νέα ταυτότητα της δημοκρατικής παράταξης. Νέα ταυτότητα σημαίνει νέο παραγωγικό μοντέλο:
• Ισοσκελισμένο εξωτερικό ισοζύγιο για τον πρωτογενή τομέα (γεωργία, κτηνοτροφία, αλιεία και ορυκτά τσιμέντο),
• Δωδεκάμηνος Τουρισμός στη χώρα μας,
• Επένδυση στην Έρευνα και στην Τεχνολογία, ώστε να μετεξελιχθούμε στη silicon valley της Ευρώπης.
Η έξοδος από την κρίση προϋποθέτει την παραγωγή πλούτου, μέσω μιας ανοιχτής οικονομίας, η οποία θα λειτουργεί με κανόνες τέτοιους που θα επιτρέπουν τη δίκαιη κατανομή του παραγόμενου πλούτου και όχι την αναδιανομή της φτώχειας. Αυτό γίνεται μόνο μέσω των φόρων και κυρίως των άμεσων φόρων. Είμαστε, όμως, αμείλικτοι εχθροί της σημερινής κατάστασης, όπου φόρους πληρώνουν, κυρίως, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. Ναι στους φόρους, με την προϋπόθεση να πληρώνουν όλοι και το Κράτος να παρέχει ποιοτικές υπηρεσίες, ιδίως στους τομείς της ασφάλειας, της υγείας και της παιδείας.
7. Κοινωνία συνευθύνης – Κόμμα συνευθύνης. Την ίδια ημέρα πρέπει να εκλέξουμε τον Πρόεδρο του Κινήματος και να επιλέξουμε όλους τους υποψήφιους Βουλευτές του Κινήματος, χωρίς να εξαιρεθούν οι ήδη εκλεγμένοι. Ταυτόχρονα, πρέπει να διεξαχθεί εσωκομματικό δημοψήφισμα, δεσμευτικό για τη νέα ηγεσία του Κινήματος, ώστε να ξεκαθαριστεί η φυσιογνωμία του. Πρέπει να ρωτήσουμε τα Μέλη και τους Φίλους μας για: α) τη μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων,
β) τις σχέσεις Κράτους – Εκκλησίας,
γ) τη νομιμοποίηση μεταναστών,
δ) την επιλογή συστήματος συντάξεων (ανταποδοτικού, αναδιανεμητικού, μικτό),
ε) τη σύνταξη προϋπολογισμών με βάση όσα εισπράττουμε, όχι πόσα θέλουμε να ξοδέψουμε,
στ) τον τρόπο ανακεφαλαίωσης των τραπεζών (κοινές ή προνομιούχες μετοχές),
ζ) τον επανακαθορισμό των δομών του συνδικαλιστικού κινήματος
η) το ουσιαστικό άνοιγμα όλων των κλειστών επαγγελμάτων, όπως για παράδειγμα και των συμβολαιογράφων,
θ) αλλαγή του εκλογικού συστήματος με καθιέρωση ολιγοεδρικών περιφερειών και κατάργηση του σταυρού προτίμησης.
8. Καθαρές, δημοκρατικές λύσεις με εκλογή Προέδρου από όλα τα Μέλη και τους Φίλους του ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό πρέπει: α) Να ξέρουμε ποιοι ψηφίζουμε: Μητρώο Μελών και Φίλων, που κλείνει δύο εβδομάδες πριν την εκλογή, β) Να ξέρουμε πού ψηφίζουμε: Μία εβδομάδα πριν την ψηφοφορία πρέπει να είναι αναρτημένα στο διαδίκτυο όλα τα στοιχεία για το πού ψηφίζει ο καθένας μας.
9. Χρειαζόμαστε κόμμα. Το κόμμα, με πολυμελή όργανα και γραφειοκρατική δομή, χωρίς καμία λογοδοσία, το e-κόμμα, κατάντησε κόμμα χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Χρειαζόμαστε κόμμα ζωντανό, όχι μόνο έναν εκλογικό μηχανισμό. Γιατί χωρίς κόμμα καμία μεταρρύθμιση δεν πρόκειται να γίνει πράξη σε μια κοινωνία τόσο σκληρά οργανωμένη σε συντεχνιακή λογική.
10. Τι σημαίνει σήμερα διάσπαση; Διάσπαση δεν είναι η αποχώρηση στελεχών και η συγκρότηση νέων πολιτικών φορέων. Διάσπαση της παράταξής μας στην κοινωνία σημαίνει μια πολύ χαμηλή εκλογική επίδοση. Εάν το ΠΑΣΟΚ δεν εκφράσει το 33% τουλάχιστον του εκλογικού σώματος σημαίνει ότι έχει διασπαστεί, ακόμα και εάν όλα τα αρχηγικά στελέχη του παραμείνουν ενωμένα σε αυτό. Η ηγεσία, με την όποια μορφή προκύψει, θα πρέπει να θέσει ως στόχο αυτή την επίδοση, η οποία θα συνιστά κόκκινη γραμμή.
11. Ανασχηματισμός της κυβέρνησης τώρα κατ’ αντιστοιχία με την δύναμη των Κοινοβουλευτικών Ομάδων που τη στηρίζουν.
12. Σεβασμός στον Γιώργο Παπανδρέου και στις Κυβερνήσεις του, που ενώ παρέλαβαν μια χώρα διαλυμένη και χρεοκοπημένη τόλμησαν να συγκρουστούν με όλες τις κακοδαιμονίες της χώρας και, παρά τα λάθη και τις όποιες ανεπάρκειες, τη διέσωσαν, δύο φορές, από την άτακτη χρεοκοπία. Σεβασμός στα στελέχη μας, που, επί δύο χρόνια, δέχονται κάθε είδους άθλιες επιθέσεις. Σεβασμός στην Ιστορία μας.

Ποιους θέλουμε να εκφράσουμε;
Όλους εκείνους που πιστεύουν ότι η χώρα μας πρέπει να γίνει ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος.
Όλους εκείνους που πιστεύουν ότι χωρίς μεταρρυθμίσεις η δική μας γενιά θα πεθάνει πριν προλάβει να ζήσει.
Όλους εκείνους που πιστεύουν ότι η, χωρίς ηθικές αρχές και σεβασμό των νόμων, επιδίωξη του ατομικού συμφέροντος, είναι η καταστροφή κάθε προοπτικής για την συλλογική ευημερία.
Όλους εκείνους, που μπορούν και τολμούν, όπως εμείς, να παραμερίσουν τις επιμέρους διαφωνίες τους και, παρά το ετερόκλητο του χαρακτήρα και της προσωπικής τους διαδρομής, να συστρατευθούν σε έναν κοινό αγώνα, προκειμένου το ΠΑΣΟΚ, ενωμένο και δυνατό, να υπάρξει, να δράσει και να δημιουργήσει στο σύγχρονο τώρα, προς όφελος του συνόλου, προς όφελος του Έθνους.
Ως νέοι, που καλούμεθα να πληρώσουμε τα «χρέη» των προηγούμενων γενιών, επιθυμούμε να δώσουμε εμείς αυτή τη φορά το παράδειγμα για μια ανανεωμένη ενωτική πορεία του Κινήματος, σε σωστές βάσεις, όπου ο διάλογος θα αποτελεί την αφετηρία και οι δημοκρατικές αρχές την πυξίδα.


ΑΡΒΑΝΙΤΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ
ΒΙΔΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ
ΓΕΝΝΑΔΙΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ
ΔΡΟΥΓΚΑΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΠΑΛΛΗΝΗΣ
ΔΡΟΥΖΙΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ
ΕΔΙΑΡΟΓΛΟΥ ΡΟΖΑ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ Ν.ΠΑΣΟΚ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΗΣ ΕΥΡΙΒΙΑΔΗΣ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΔΟΥ ΕΥΗ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ
ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΠΑΣΠ ΤΕΙ
ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
ΚΑΤΣΙΛΑΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΣΥΝΤ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΑΣΚ ΧΗΜ. ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ
ΛΑΜΠΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΜΠΡΟΣ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝ. ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ Ν. ΠΑΣΟΚ
ΜΕΛΑΧΡΟΙΝΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝ.ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ Ν. ΠΑΣΟΚ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑΣΟΚ ΚΟΖΑΝΗΣ
ΜΟΥΣΤΑΚΙΔΗΣ ΟΡΕΣΤΗΣ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝ. ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ Ν. ΠΑΣΟΚ
ΜΠΕΛΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝ. ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ Ν.ΠΑΣΟΚ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑΣΟΚ ΠΙΕΡΙΑΣ
ΜΠΙΛΙΑΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ
ΝΙΚΟΛΟΥΔΗΣ ΧΡΗΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝ.ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ Ν. ΠΑΣΟΚ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑΣΟΚ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΟΥΛΗΣ ΤΑΣΟΣ ΜΕΛΟΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ
ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ
ΠΑΛΑΝΤΖΑΣ ΛΑΜΠΡΟΣ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ
ΠΑΝΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ
ΠΑΤΙΚΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑΣ Ν. ΠΑΣΟΚ
ΡΑΠΤΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΛΟΣ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΑΣΟΚ
ΣΙΤΑΡΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΛΟΣ Δ.Ε ΕΝΩΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ
ΣΟΥΛΙΤΣΙΩΤΗ ΑΝΘΗ ΜΕΛΟΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ
ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ
ΧΑΛΑΡΗΣ ΜΙΧΑΛΗΣ ΕΙΔΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ