Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2015

«Πες μου ένα ψέμα»

Το 2015 που σε λίγες μέρες μας αφήνει, είναι η χρονιά που στην Ελλάδα θα έχει νομιμοποιηθεί το ελεύθερο ψέμα. Η χρονιά που δεν έχει καμία σημασία τι θα έχεις πει τις προηγούμενες χρονιές, πως θα έχεις αντιδράσει σε παρόμοιες καταστάσεις με αυτές που τώρα εσύ δημιουργείς.
Άλλωστε, ο νεοέλληνας, δυστυχώς, αρέσκεται στο να ακούει μόνο αυτό που τον συμφέρει. Δεν τον ενοχλεί το ψέμα,αρκεί να το λέει ο ίδιος ή η ομάδα ανθρώπων που υποστηρίζει. Γιατί και τα κόμματα με γηπεδικό τρόπο τα υποστηρίζουμε. Χωρίς αιτιολογίες, παρά μόνο με κραυγές
Πόσα ψέματα έχουν ειπωθεί από την κυβέρνηση Τσίπρα; πόσες υποσχέσεις έχουν πεταχτεί στα σκουπίδια; και μην πείτε μα και οι άλλοι τα ίδια κάνανε. Γιατί πολύ απλά σε αυτό το επίπεδο, σε αυτόν το βαθμό, και κυρίως μετά από τόσα χρόνια κρίσης και μνημονίων, κανείς δεν έχει εκτοξεύσει τόσα ψέματα και υποσχέσεις.
Υπάρχει ένας υπουργός ή στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, που να μην έχει αντιστρέψει τα λόγια του; αλήθεια που είναι τα δάκρυα για τα παιδάκια που λιποθυμάνε στα σχολεία, που είναι οι αναφορές για τις αυτοκτονίες, που είναι οι ακυρώσεις των ιδιωτικοποιήσεων; και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό.
Στην Ελλάδα των 7-8 χρόνων ύφεσης και των μνημονίων, εξακολουθεί να ηγεμονεύει ένας πολιτικός ψεύτης, λίγος και κυρίως ανέντιμος πολιτικά.
Το πως θα εξελιχθεί η κυβερνητική του θητεία, εκτιμώ ότι θα διαπιστώσουμε σε λίγους μήνες.
Έως τότε ο νεοέλληνας, θα χαίρεται να ζει στον γυάλινο του κόσμο.

Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2015

«Ιδού η Ρόδος…»

Την ώρα που κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους, να αποδείξουν την ανεπάρκεια τους, είναι απολύτως αναγκαίο να υπάρξει μία διαφορετική και ρεαλιστική πρόταση εξουσίας.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η κοινωνία τείνει να γυρίσει ολοκληρωτικά την πλάτη της στο πολιτικό προσωπικό της χώρας. Ακόμη και ο δημοφιλής κ. Τσίπρας, με τις διαδοχικές του αυτοαναιρέσεις, θα αρχίσει να βλέπει τη δυσαρέσκεια του κόσμου και απέναντι στο πρόσωπο του.
Η δυσαρέσκεια θα οξυνθεί, λόγω των απανωτών φορολογικών επιβαρύνσεων, αλλά και λόγω της μη προοπτικής για την έξοδο από την κρίση. Είναι σαφές, ότι σήμερα λείπει το σχέδιο, που θα μπορούσε να οδηγήσει τη χώρα σε ανάπτυξη και σταθερότητα.
Στα δικά μου τα μάτια έχει αποδειχτεί, ότι το κέντρο και ο προοδευτικός χώρος μπορούν να δώσουν μια απάντηση, πιο ρεαλιστική αλλά και πιο δίκαιη στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα.
Σε αυτή τη συγκυρία, αλήθεια δεν είναι πολυτέλεια, η ύπαρξη δύο-τριών κομμάτων στο χώρο της ευρύτερης σοσιαλδημοκρατίας; Ποια διαφορετική προσέγγιση έχουν οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ, του Ποταμιού ή του Κινήματος; Σχεδόν καμία, η οποία δεν μπορεί να ξεπεραστεί, στο βωμό μίας προσέγγισης και μίας σύγκλισης.
Δεν ξέρω αν αυτή η προσέγγιση θα μπορούσε να γίνει από τη βάση και την κοινωνία. Αλλά νομίζω ότι αξίζει να γίνει η προσπάθεια.