Προσεχώς στις οθόνες μας το σκηνικό που
πάει να στηθεί θα είναι καθαρά διπολικό μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας.
Από
τη μια ο ΣΥΡΙΖΑ, θα προσπαθήσει να εγκλωβίσει τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ
επενδύοντας στην αντιδεξιά τους καταβολή και προσπαθώντας να το παίξει η νέα
σοσιαλδημοκρατική δύναμη.
Από
την άλλη η Νέα δημοκρατία θα ανατρέξει στο ακροατήριο του κέντρου, επενδύοντας ότι
έχει φύση αντίθετη νοοτροπία από τον Τσιπρα και την παρέα του. Άλλωστε οι
διαρκείς κόντρες στελεχών του ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενισχύει διαρκώς ένα τοίχος
που ορθώνεται ανάμεσα στους δύο χώρους και μετατρέπει σε ευκολότερη ψήφο, την
ψήφο προς τον μετριοπαθή Κυριάκο Μητσοτάκη.
Και
τον ίδιο τον Τσίπρα και τον Μητσοτάκη, τους ευνοεί η λογική της συνολικής
ευθύνης του ΠΑΣΟΚ για όλα τα δεινά της οικονομίας και λόγω των ετών εξουσίας
του, αλλά και λογω του πρώτου μνημονίου.
Ειδικά η ιστορία του πρώτου μνημονίου θα γίνει καθημερινότητα πλέον, βασιζόμενη σε μια γραφική ανάλυση της ίδιας της παραδοχής του Δ.Ν.Τ., αλλά και στην κλασσική επιφανειακή ανάλυση που διαχρονικά κάνει η ελληνική κοινωνία.
Ειδικά η ιστορία του πρώτου μνημονίου θα γίνει καθημερινότητα πλέον, βασιζόμενη σε μια γραφική ανάλυση της ίδιας της παραδοχής του Δ.Ν.Τ., αλλά και στην κλασσική επιφανειακή ανάλυση που διαχρονικά κάνει η ελληνική κοινωνία.
Ειδικά
στην προσπάθεια κατάληψης του Κεντρώου χώρου και συσπείρωσης της κεντροδεξιάς
σιγά σιγά θα γινόμαστε και μάρτυρας δικαίωσης του Σαμάρα από δημοσιογράφους και
δήθεν ουδέτερους παρατηρητές. Με αυτόν τον τρόπο, η ψήφος προς τη Νέα Δημοκρατία
θα επιχειρηθεί να απενοχοποιηθεί ακόμη περισσότερο για τους άλλοτε ψηφοφόρους
του ΠΑΣΟΚ, που σε καμία περίπτωση δεν ταυτίζονται με τον Τσίπρα.
Όσο
αναφορά τον κεντρώο χώρο; Στον κεντρώο
χώρο όσο συνεχίζεται το γαϊτανάκι των συσχετισμών και των επιτροπών διαλόγου,
όσο συνεχίζεται αυτή η καθυστέρηση της ολοκλήρωσης
μιας διαδικασίας που κρατάει χρόνια, και κυρίως όσο οι περισσότεροι θεωρούν
εαυτούς αρχηγούς και στρατηγούς, απλά θα υπογράψουμε την ταφόπλακα μας.
Τελικά αποδεικνύεται πολύ
δύσκολη ενέργεια να αποβάλλει κανείς τον κυβερνητισμό που κουβαλούσε όλα αυτά
τα χρόνια.
Δεν
είμαι πλέον αισιόδοξος καθώς όσο περνάει ο καιρός σταθεροποιείται το δίπολο και
δεν διαβλέπω ειλικρινείς προθέσεις από όσους μπορούν να επηρεάσουν καταστάσεις.
Ποιος ξέρει όμως;
Ισως
ένα πρόωρο τέλος, να σημάνει μια νέα αρχή

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου