Η ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΕΡΑΣΕ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΜΟΛΙΣ ΗΡΘΕ
Η χρονιά που μόλις πέρασε μας άφησε μία κατάσταση πολιτικής και κοινωνικής αστάθειας, γεγονός το οποίο οφείλεται στα συσσωρευμένα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η ελληνική κοινωνία.
Έτσι γίναμε μάρτυρες κοινωνικών συγκρούσεων σε όλο το φάσμα του κοινωνικού συνόλου, από τις μαθητικές καταλήψεις και συγκρούσεις, στην όξυνση των επεισοδίων στα γήπεδα, στις συγκρούσεις για τα ωράρια των καταστημάτων, και προφανώς στα χωρίς προηγούμενο έκτασης επεισόδια με τους γνωστούς-αγνώστους να δρουν ανενόχλητοι σχεδόν σε όλες της πόλεις της χώρας.
Επιπλέον γίναμε μάρτυρες μιας επίσης πρωτοφανούς έκρηξης βίας από την πλευρά της Αστυνομίας, που είχε σαν αποτέλεσμα τον άδικο θάνατο του δεκαπεντάχρονου μαθητή. Και προφανώς δεν μπορείς να κατηγορείς έναν ολόκληρο θεσμό για τη συμπεριφορά κάποιων ανθρώπων αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε και την πολιτική ευθύνη σε τέτοιες περιπτώσεις, κάτι που μάλλον ξέχασε η κυβέρνηση και σε αυτήν την περίπτωση. Όπως την ξέχασε ή μάλλον την απέφυγε σε όλες εκείνες τις περιπτώσεις που βιώσαμε την χρονιά που μας πέρασε, και κατόπιν εορτής τις προσπερνούσε σαν λάθος εκτιμήσεις.
Η αναζωπύρωση της κοινωνικής αυτής έκρηξης οφείλεται στην οικονομική κατάσταση που έχει περιέλθει η χώρα με την ακρίβεια, την ανεργία, και την έλλειψη ρευστότητας να είναι φαινόμενα που αγγίζουν όλους τους πολίτες. Και σε αυτόν τον τομέα η κυβέρνηση σήκωσε ψηλά τα χέρια, απλά επιρρίπτοντας την ευθύνη στην παγκόσμια οικονομική κρίση, ξεχνώντας ότι η ίδια οδήγησε την χώρα με την έλλειψη προγράμματος στην κατάσταση αυτή.
Και η χρονιά που έρχεται πόσο αισιόδοξους μπορεί να μας αφήνει;
Είναι πολύ εύκολα αντιληπτό ότι όσο πιο γρήγορα η χώρα οδηγηθεί σε εκλογές τόσο καλύτερα για τον τόπο θα είναι τα πράγματα. Αλλά και τότε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. που θα κλιθεί να κυβερνήσει θα πρέπει να αποδείξει ότι σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μπορεί να μας βγάλει από το τέλμα της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.
Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. να είναι σε θέση μέσα στους πρώτους τρεις μήνες να αποδείξει ότι οι κινήσεις του στον τομέα της οικονομίας, της παιδείας, της υγείας θα κινούνται σε μία κατεύθυνση που θα δίνει την ελπίδα μιας άλλης πολιτικής. Μιας πολιτικής που θα επαναφέρει τον πολίτη στο προσκήνιο, που θα προσπαθήσει να ελαττώσει τις κοινωνικές ανισότητες.
Είναι επομένως αναγκαίο να ολοκληρώσει το Κίνημα το πρόγραμμα του και να αναπτύξει στον κόσμο τους βασικούς του άξονες, ώστε να δημιουργήσει πριν τις εκλογές ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο με τους πολίτες. Έτσι η ελληνική κοινωνία θα είναι σε θέση να γνωρίζει ποιες θα είναι οι προτεραιότητες της κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ποιοι είναι οι στόχοι του και θα αποτελέσει σε ένα βαθμό σύμμαχο της κυβέρνησης στην προσπάθεια εξομάλυνσης της κατάστασης.
Απαιτείται επομένως άμεση κωδικοποίηση των θέσεων του Κινήματος, με κεντρικό πολιτικό άξονα τις ανάγκες του ίδιου του πολίτη. Θέσεις τις οποίες θα μάθει ο πολίτης και θα συμβάλλει στην υλοποίηση τους.
Η χρονιά που μόλις πέρασε μας άφησε μία κατάσταση πολιτικής και κοινωνικής αστάθειας, γεγονός το οποίο οφείλεται στα συσσωρευμένα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η ελληνική κοινωνία.
Έτσι γίναμε μάρτυρες κοινωνικών συγκρούσεων σε όλο το φάσμα του κοινωνικού συνόλου, από τις μαθητικές καταλήψεις και συγκρούσεις, στην όξυνση των επεισοδίων στα γήπεδα, στις συγκρούσεις για τα ωράρια των καταστημάτων, και προφανώς στα χωρίς προηγούμενο έκτασης επεισόδια με τους γνωστούς-αγνώστους να δρουν ανενόχλητοι σχεδόν σε όλες της πόλεις της χώρας.
Επιπλέον γίναμε μάρτυρες μιας επίσης πρωτοφανούς έκρηξης βίας από την πλευρά της Αστυνομίας, που είχε σαν αποτέλεσμα τον άδικο θάνατο του δεκαπεντάχρονου μαθητή. Και προφανώς δεν μπορείς να κατηγορείς έναν ολόκληρο θεσμό για τη συμπεριφορά κάποιων ανθρώπων αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε και την πολιτική ευθύνη σε τέτοιες περιπτώσεις, κάτι που μάλλον ξέχασε η κυβέρνηση και σε αυτήν την περίπτωση. Όπως την ξέχασε ή μάλλον την απέφυγε σε όλες εκείνες τις περιπτώσεις που βιώσαμε την χρονιά που μας πέρασε, και κατόπιν εορτής τις προσπερνούσε σαν λάθος εκτιμήσεις.
Η αναζωπύρωση της κοινωνικής αυτής έκρηξης οφείλεται στην οικονομική κατάσταση που έχει περιέλθει η χώρα με την ακρίβεια, την ανεργία, και την έλλειψη ρευστότητας να είναι φαινόμενα που αγγίζουν όλους τους πολίτες. Και σε αυτόν τον τομέα η κυβέρνηση σήκωσε ψηλά τα χέρια, απλά επιρρίπτοντας την ευθύνη στην παγκόσμια οικονομική κρίση, ξεχνώντας ότι η ίδια οδήγησε την χώρα με την έλλειψη προγράμματος στην κατάσταση αυτή.
Και η χρονιά που έρχεται πόσο αισιόδοξους μπορεί να μας αφήνει;
Είναι πολύ εύκολα αντιληπτό ότι όσο πιο γρήγορα η χώρα οδηγηθεί σε εκλογές τόσο καλύτερα για τον τόπο θα είναι τα πράγματα. Αλλά και τότε το ΠΑ.ΣΟ.Κ. που θα κλιθεί να κυβερνήσει θα πρέπει να αποδείξει ότι σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μπορεί να μας βγάλει από το τέλμα της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.
Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει το ΠΑ.ΣΟ.Κ. να είναι σε θέση μέσα στους πρώτους τρεις μήνες να αποδείξει ότι οι κινήσεις του στον τομέα της οικονομίας, της παιδείας, της υγείας θα κινούνται σε μία κατεύθυνση που θα δίνει την ελπίδα μιας άλλης πολιτικής. Μιας πολιτικής που θα επαναφέρει τον πολίτη στο προσκήνιο, που θα προσπαθήσει να ελαττώσει τις κοινωνικές ανισότητες.
Είναι επομένως αναγκαίο να ολοκληρώσει το Κίνημα το πρόγραμμα του και να αναπτύξει στον κόσμο τους βασικούς του άξονες, ώστε να δημιουργήσει πριν τις εκλογές ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο με τους πολίτες. Έτσι η ελληνική κοινωνία θα είναι σε θέση να γνωρίζει ποιες θα είναι οι προτεραιότητες της κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ποιοι είναι οι στόχοι του και θα αποτελέσει σε ένα βαθμό σύμμαχο της κυβέρνησης στην προσπάθεια εξομάλυνσης της κατάστασης.
Απαιτείται επομένως άμεση κωδικοποίηση των θέσεων του Κινήματος, με κεντρικό πολιτικό άξονα τις ανάγκες του ίδιου του πολίτη. Θέσεις τις οποίες θα μάθει ο πολίτης και θα συμβάλλει στην υλοποίηση τους.
2 σχόλια:
Πολύ σωστά όσα λες, και straight to the point.
Συμφωνώ ότι το Πασοκ πλέον έχει την ευκαιρία (στα χέρια του) να δώσει την εναλλακτική πορεία στην χώρα, αν και δεν είμαι σίγουρος ότι το βασικό μας πρόβλημα είναι πλέον το πρόγραμμα. Είναι πιο σημαντική η αποκωδικοποίηση του (όπως λες και εσύ) ή αλλιώς η αποσαφήνιση των θέσεων μας. Δεν είναι δυνατόν μετά από όλες αυτές τις αναταράξεις στον χώρο της παιδείας να μην ξέρει κανείς ποια είναι ακριβώς η θέση μας για τα δημόσια πανεπιστήμια, τα ιδιωτικά, τις αλλαγές που χρειάζονται και το πως θα γίνει.
Νομίζω ότι η ρητορική μας σε αυτό το πεδίο έχει προς το παρόν εξαντληθεί σε συνθήματα, και αυτό είναι ιδιαίτερα άδικο για την εικόνα μας.
Οι κοινωνικές συγκρούσεις την χρονιά που μας έρχεται θα είναι πιο σφοδρές και θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τις θέσεις μας σε πολλά θέματα αν θέλουμε να είμαστε σωστοί απέναντι στην κοινωνία, τον εαυτό μας αλλά και χρήσιμοι σε αυτήν την κοινωνική εξέγερση.
Δημοσίευση σχολίου